Verwondering in de Dorregrubbe
Op deze koude decemberdag, laat Nachtvorst natuurlijke kunst achter in de bevroren waterpoelen van droogdal Dorrebrubbe door locals 'de Doar' genoemd. De heksenzusters slaan het tafereel met bewondering gade.
De natuur is niet slechts onze omgeving, ...het is iets tijdloos en ongrijpbaars. Omdat het goddelijke verweven is met de natuur, beschouwen heksen de aarde als een heilige plek. Hierdoor hebben veel heksen een diep gevoel van verantwoordelijkheid voor het milieu.
In het stille hart van de Dorregrubbe ligt een omgevallen boom, nu een bron van nieuw leven.
Elfenbankjes groeien in treden over zijn bast, alsof ze de weg wijzen naar de kringloop van de natuur. Ze dragen een geschiedenis van genezing — in oude culturen geroemd om hun kracht tegen ontstekingen en als bondgenoot van het immuunsysteem.
"Toch raken we ze niet aan. Hun werk doen ze hier, in stilte."
'De Fontéin’
De heksenzusters zijn aangekomen bij de natuurlijke waterbron; ‘De Fontéin’, een kleine bron die al eeuwenlang vanuit de aarde stroomt.
Deze bron ligt in het droogdal 'Dorregrub' (in de volksmond 'De Daor' geheten), ten zuidwesten van Cadier en Keer. Het is de enige natuurlijke bron op het plateau van Margraten en was daarom van oudsher voor Cadier en Keer en de omliggende dorpen een héél belangrijke bron - wanneer ze water gaf tenminste. De bron stroomt soms jaren achter elkaar om dan een enkel jaar of enkele jaren weer droog te vallen.
De 'Fontéin', moet een essentiële levensbron zijn geweest voor de eerste bewoners van het gebied, die het waarschijnlijk als een heilige plek beschouwden.
Het spel van licht op helder wateroppervlak geven al sinds mensenheugenis een gevoel van rust en bezinning.
Tussen 1794 en 1813 werd de bron zelfs een ware bedevaartsplaats waar de inwoners van omliggende dorpen hun geluk en eventuele genezing kwamen afsmeken. De Kerk beschouwde deze verafgoding echter als een heidens en charlatanesk gebruik en sprak een pastorale vermaning uit over de bron.
Grounded
Micron pen en potlood op papier
Natuur ... het levenselixer
De essentie van hekserij is in harmonie komen met jezelf, met de mensen en dieren om je heen, de natuur en met energieën en goden.
Maar het is geen religie met een dogmatische leer, hoewel het wel spirituele en religieuze elementen kan bevatten.Het pad van de heks draait dan ook om het verkennen van onze innerlijke wereld en het ontdekken van het goddelijke dat in onszelf aanwezig is.
Door de krachten van de natuur in onszelf en om ons heen te eren, krijgen we een glimp van de essentie van het leven.
Veins
keramiek
Inguz
Ecoline, micron pen en potlood op papier
Bijzondere amfibieën
In het droogdal leven zowel vroedmeesterpad (Alytes obstetricans) als ook geelbuikvuurpad (Bombina variegata). Ieder heeft een apart eigen verhaal.
Vrouwtje vroedmeester zet haar eitjes af in ‘De Fontéin’ en omliggende waterpoelen en mannetje vroedmeester wint deze eieren vervolgens om zijn achterpoten en draagt deze zo'n 35 dagen met zich mee tot ze bijna uitkomen. Het zijn veel minder eieren dan bij andere amfibieën, maar deze zijn wel veel beter beschermd door de goede zorg van vader.
Vrouw geelbuikvuurpad zet haar eitjes pas heel laat in het seizoen af, wanneer de meeste natuurlijke vijanden de poel al verlaten hebben. Deze padden zetten hun eitjes het liefste af in warm ondiep water zoals modderpoelen en karrensporen.
Tegenwoordig wordt de 'Daorweg' in het broedseizoen voor verkeer afgesloten, ter bescherming van deze padden. Dit valt niet altijd in goed aarde bij passanten met paarden, fietsen en tractoren.
Maar kwetsbare natuur moet je beschermen!
