De volgende krachtige plek die de heksenzusters bezoeken is Groeve Blankenberg, van oudsher in de volksmond ‘Wolfskop’ en in Gronsvelds dialect 'Wowskop' genoemd.

Op hun pad richting de Wolfskop stoppen de heksenzusters even bij de kudde schapen.

Spirit Animal

Ecoline, micron pen en potlood op papier

Dieren zijn voor heksen belangrijk vanwege hun rol als spirituele begeleiders (Familiars), symbolische betekenis, en hun vermogen om te helpen bij magie en genezing.

Een Familiar Spirit, is voor de heksen een magische geest die zich meestal manifesteert als een dier om hen te beschermen en te helpen met hun magie.

Moonkelpie

Pastel potlood en borduursel op textiel

Wolfkop

Deze markante rotswand die boven het omringende landschap uitsteekt, lijkt als een waakzame beschermer over het gebied te heersen.

Door de lokale bevolking Wolfskop (in dialect; Wowskop) genoemd, is de wand een overblijfsel van de voormalige mergelgroeve Blankenberg. Eeuwenlang heeft hier vuursteen en mergelwinning plaatsgevonden voor bouwdoeleinden. Tegenwoordig is de rots aangemerkt als geologisch monument.

Verweerd door tijd en elementen, geven de ruwe rotswanden, het gebied nu een ruig, bijna mythisch karakter.

Het is aannemelijk dat hier in de 15e en misschien ook nog de 16e eeuw, wolven voorkwamen. Maar waren het werkelijk wolven die de bewoners in vroeger tijden tot de naam Wolfskop brachten, of was het de fantasie van een angstige schaapsherder?

Wat het ook moge zijn, dit geologische monument draagt bij aan de sfeer van mysterie, als een plek waar legendes en natuurelementen samenkomen.

Aangekomen aan de voet van de Wolfskop knielen de heksenzusters neer bij de kleine waterpoel. De oudste van de twee, plaatst haar handpalmen vlak boven het oppervlak.  De jongere zuster volgt haar beweging, haar ogen groot en helder, gevuld met een mengeling van ontzag en tederheid.

'Wij danken u,’ fluistert de oudste, haar stem nauwelijks meer dan een ademtocht. ‘Voor de dorst die u lest, voor het leven dat u draagt, voor het geheim dat u bewaart.’ Ze raakt met haar vingertoppen het water aan, en het lijkt even warmer te worden — een reactie, een erkenning. 

De jongere heks sluit haar ogen en herhaalt de woorden van haar zuster, haar stem zacht, maar trillend van toewijding. Waterdruppels vallen van hun vingers terug in de poel en rimpelen het oppervlak als een zucht van wederkerigheid. Een vogel roept in de verte, en de wind strijkt langs hun haren, alsof de natuur zelf de ceremonie zegent.

Geen groot gebaar, geen toverspreuk — slechts dank, eerbied, en het eenvoudige besef dat alles wat leeft, uit dezelfde bron ontspringt.

Sunflower

Keramiek

We maken deel uit van de natuur, de aarde en het universum.

Ondanks onze ogenschijnlijke kleinheid binnen het grotere geheel, hebben we de capaciteit om impact te hebben door verbinding te zoeken vanuit liefde in plaats vanuit angst of wantrouwen.

Weaving the Cosmos

Ceramic

Levensaderen 

In de bijenweide aan de voet van de Wolfskop, staat een boom die solitair op een heuveltje staat. Vol liefde omarmen de Heksenzusters deze boom.

Bomen en planten belichamen de cyclus van leven, dood en wedergeboorte, wat hun spirituele belang benadrukt.

Ze vormen een levensader van het bestaan, die energie en kennis stromen laat en ...een verbinding vormt tussen de aarde en de hemel, en tussen mensen en goden.

Encouragement

Mixed media

Leaves

keramiek

“Je verbinden met Moeder Natuur is terugkeren naar haar eeuwige omhelzing.”

Het omwikkelen van een boomtak met een streng haar roept een betoverend schouwspel op, waarin de natuurlijke wereld en menselijke elementen op een unieke wijze samenkomen. De handeling zelf lijkt een zachte dans tussen de organische groei van de boom en de menselijke aanraking.

Het is alsof de handeling een stille boodschap draagt over de onderlinge verbondenheid van alle levende wezens en de mogelijkheid om betoverende momenten te creëren door eenvoudige handelingen van liefde en respect voor de natuur.

Aangekomen bij de voet van de rots beklimmen de heksenzusters de trap die leidt naar de top van de Wolfskop. De oudste spreekt daarbij de volgende woorden uit naar haar jongere zuster;

"Kijk niet alleen achterom naar waar je vandaan komt, maar richt ook je blik op de onbekende hoogten voor je. Het proces vereist inspanning en veerkracht, maar elke opwaartse beweging brengt je dichter bij persoonlijke vervulling en zelf-ontdekking. Het bestijgen van deze trap, is niet slechts een fysieke handeling; het is een metafoor voor de voortdurende zoektocht naar kennis, wijsheid en zelfbewustzijn."