Op deze midwinterdag, hangt de zon laag en bedachtzaam boven de horizon. Haar warme stralen glijden over het glooiende heuvellandschap rond het geologisch monument de Wolfskop in Cadier en Keer. Het licht lijkt even stil te staan, alsof het de eeuwenoude rotsformatie met zachte vingers beroert, en laat het gras en de kalkstenen hellingen in een goudkleurige gloed oplichten.

In de frisse winterlucht ontstaat een serene stilte; het spel van licht en schaduw vertelt een verhaal van tijd, aarde en stilte, terwijl de Wolfskop stoïcijns het winterse zonlicht ontvangt.

De heksenzusters warmen zich aan het licht van de zon. Ze associëren het zonlicht met de mannelijke kracht in het universum, als tegenhanger van de vrouwelijke maan.  

'Sowilo'

Ecoline en micron pen op papier

Sowilo is de zestiende rune van het oude futhark, wat staat voor de zon. Deze rune symboliseert kracht, macht, overwinning, vitaliteit en hoop, en staat voor het overwinnen van het duister door het licht en de energie van de zon.

De oude wijze lindeboom

Boven op de Wolfskop staat een indrukwekkende eeuwenoude lindeboom. Hoe lang hij hier al groeit, is onbekend, maar het zou zomaar kunnen dat hij na de Hotsboom de oudste boom van het dorp Cadier en Keer is. Mogelijk diende ook deze linde ooit als markering of herkenningspunt.

Bijna had er afscheid genomen moeten worden van deze bijzondere boom, want op zondagmiddag 14 juli 1985 werd hij zwaar getroffen door een orkaan die over de streek raasde. De storm rukte de kroon eraf en brak de boom bijna in tweeën.

Gelukkig grepen dorpelingen Pieke Hornesch en Wiel Roosen kort daarna in met een reddingspoging. Met een ijzeren band, die als een soort korset fungeerde, trokken ze de twee delen van de boom weer bij elkaar. Tot ieders verrassing herstelde de linde zich en staat hij er nu weer in volle glorie.

Dankzij deze inspanning hoefde een van zijn vaste bewoners, de bosuil, geen nieuwe plek te zoeken om te rusten.

Midwinter

Het is hier, aan de voet van deze oude wijze boom, dat de heksenzusters hun laatste natuurceremonie volbrengen; het aanroepen van het daglicht.

Daglicht symboliseert nieuwe groei, creativiteit en het leven dat ontkiemt in de duisternis, zoals het leven dat warm en beschermd is in de baarmoeder van moeder Aarde.

Midwinter is de meest duistere periode van het jaar. Een tijd die historisch gezien met een zekere angst werd begroet. Het is een periode waarin de natuurlijke elementen vrij spel hadden en de lange, koude nachten diep respect inboezemden bij onze voorouders.

In hekserij en heidense religies wordt de winterzonnewende gevierd omdat na deze donkerste dag van 't jaar, de dagen weer gaan lengen.

Isa

ecoline en micron pen op papier

Het oog wordt vaak gebruikt als talisman om te beschermen tegen negativiteit en ongeluk, zoals het geloof in het 'boze oog' of kwade blikken.

De ogen geven ons een uniek inzicht in de innerlijke wereld van een persoon. Het idee van de ogen als poorten naar diepere niveaus van begrip en magie weerspiegelt de spirituele filosofie van hekserij, waarin persoonlijke groei en verbinding met de natuur centraal staan.

'Midnightgarden'

Ecoline op papier

Midwinter is een tijd om stil te staan bij de aarde en haar te danken voor haar gaven. 

De heksenzusters doen dit door een plek van eer te maken — op de offersteen voor de Lindeboom maken ze een altaar.  Ze plaatsen mooie stenen uit alle windstreken van de wereld en laten de geur van natuurlijke wierook opstijgen als teken van dankbaarheid.

'Eihwaz'

Ecoline en micron pen op papier

O Natuur,
ontwaak in het nieuwe jaar,
met groene scheuten,
krachtig en klaar.
Laat bloemen dansen
in zonlichtstralen,
en vogels zingen in glooiende dalen.

Laat bomen reiken
naar het hemelblauw,
en aarde zuchten
onder een vruchtbaar dauw.
Geef ons overvloed, 
een weelderig bestaan.
Laat in jouw kringloop
het leven voortgaan.

O Natuur,
groei en bloei,
met jouw eeuwige kracht.
Breng vreugde en hoop,
in elke nacht.

Jouw wijsheid,
een tijdloos lied,
wij volgen jouw ritme.
...vergeet ons niet.

Na voltooiing van deze ceremonie nemen de heksenzusters hun bezemstelen terug ter handen om hun avontuur over 'Den Hekse Weeg' weer te vervolgen.